Mama Jutty była wiecznie zajęta i zabiegana, a przez to ciągle nieobecna w domu. Samodzielne utrzymanie i wychowywanie dziecka stanowiło duży problem. Po śmierci męża musiała zrezygnować z wynajmowanego dwupokojowego mieszkania przy Eschenweg 4 (Jesionowa) i przeniosła się do rodziców. Skromna renta po mężu nie wystarczała na utrzymanie, więc podejmowała się różnych prac urzędniczych. Początkowo była zatrudniana w zastępstwie, ale gdzieś około 1930 roku otrzymała stałą pracę w Banku Drezdeńskim przy Długim Targu. Wychodziła wczesnym rankiem, wsiadała do tramwaju nr 2 na przystanku Langfur Markt i wysiadała przy Holzmarkt. Stamtąd już tylko kilka kroków do reprezentacyjnego gmachu banku. Zasiadała przy kasie na parterze i kończyła pracę o 17.00. Po powrocie do domu zostawało niewiele czasu na zabawy z Juttą, dlatego dziewczynka tęskniła do wspólnej zabawy, przy której mogła pochwalić się wydarzeniami z upływającego dnia.

- A dzisiaj, mamo, pan Holz pozwolił mi zbierać kwiatki – mówiła radośnie, patrząc z uwagą, czy mama dostrzeże świeży bukiet na stole.

- A potem bawiłam się z Gretą w chowanego. I wygrałam! - szczebiotała.

- Tak, potwierdził dziadek. Nieźle narozrabiałyście w jego rabatkach. Mam nadzieję, że nadal będzie nas zapraszał.

- I może kiedyś pozwoli wsiąść do swojego Opla – dodawała rozbawiona pani Richter.

Pan Oskar Holz był ich sąsiadem po drugiej stronie Drewkeweg (Sosnowa) i właścicielem dużego, dobrze prosperującego ogrodnictwa ciągnącego się aż do lasu. Jeszcze przed wielką wojną właściciel pobliskiego browaru zrezygnował z upraw chmielu na tym terenie i odsprzedał go. Holzowie po swoich mennonickich przodkach odziedziczyli upór i pracowitość oraz biegłość w uprawianiu roślin. Posiadali już jedno małe ogrodnictwo po drugiej stronie torów kolejowych przy Weisser Weg (Biała), ale tutaj rozwinęli skrzydła i zapuścili korzenie. Ojciec Oskara zbudował zgrabny piętrowy dom z mansardowym dachem. A że życie w mieście zmieniło jego skromne przyzwyczajenia, stał się zapalonym automobilistą i właścicielem jednego z pierwszych aut w okolicy. Zresztą już projektując dom, zadbał o to, aby pod jednym dachem znalazło się mieszkanie i garaż dla ukochanego Opla. Pasję motoryzacyjną przejął też jego syn, Oskar Holz, zmieniały się tylko roczniki automobilu. Martwiło go, że nie miał komu przekazać swojej pasji. Obie córki, Katrin i Marianne były jeszcze małe, ale nie wyobrażał sobie, aby podzielały jego hobby. Czytał wprawdzie o kobietach – lotnikach, ale to gdzieś daleko w Niemczech. Tutaj w Wolnym Mieście Gdańsku jeszcze takie zmiany nie doszły!

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

  Szóste urodziny Jutty zbiegły się z awansem pani Richter, więc powodów do świętowania było więcej. Wyższe stanowisko w banku wiązało się jednak z dłuższym czasem pracy i większymi obowiązkami, ale tego Jutta nie mogła się domyślać. Teraz kipiała dziecięcą radością i niecierpliwością. - Mamusiu, czy kupisz mi lalkę z długimi włosami, taką jak ma Katrin – pytała bezustannie. Domyślała się, że wieczorne rozmowy dorosłych, kiedy już leżała w łóżku, mogły dotyczyć wyboru prezentu i starała się jak mogła wpłynąć na tę decyzję. - Jak będziesz grzeczna i pomocna dla babci w kuchni- odpowiadała mama z uśmiechem. Więc Jutta kręciła się po kuchni, ku niezadowoleniu babci, ale ta odsyłała ją do pokoju z nieodmiennym poleceniem: - Wytrzyj kurze z mebli i ułóż poduszki na kanapie w waszym pokoju! - Ale już dzisiaj to robiłam!- odpowiadała -Wobec tego wytrzyj kurze z liści fikusa w waszym pokoju – nie dawała za wygraną babcia. Aż nadszedł wymarzony dzień urodzin. Przy stole zasiad...
Czytaj więcej
  A co się stało z ojcem? To skomplikowana historia, ale po kolei. J utta Richter była jedynaczką, córką L eo R ichter i Anny K reft . Jej rodzice pobrali się stosunkowo późno: ojciec miał 41 lat, a matka była o 10 lat młodsza. To ona upatrzyła sobie na męża dystyngowanego mężczyznę, eleganckiego urzędnika z wyższej klasy społecznej pracującego w miejskim Urzędzie Celnym . Małżeństwo miało z agwarantować jej b ezpieczne i d ostatnie życie. Wyszło inaczej. Szybko została wdową i samotnie wychowywała córkę, znajdując wsparcie przede wszystkim u swoich rodziców, mieszkających przy Mirchauer Weg. Rodzina męża przez długi czas nie utrzymywała z nią kontaktów. J utta miała rok, kiedy zmarł jej ojciec. Długo chorował, gorączkował i nie dane mu było opiekować się córką. Szczególną rolę w jej życiu odgrywali dziadkowie K reft . O nich o powie kiedyś tak : „ Dziadek B runo Kreft w młodości wyuczył się s tolarstwa . Następnie służył w jednostce grenadierów w Neufahrwasser (Now...
Czytaj więcej